06 SpeesCees at night! September 2010

SpeesCees at night

Het is best moeilijk om steeds weer nieuwe onderwerpen te vinden om over te schrijven. Binnen ons wereldje gaat er meer door mijn hoofd dan alleen het zo goed mogelijk groeien en bloeien van ons plantje. In feite ben ik er ook maar één van jullie… die z’n best doet z’n boterham te verdienen op een eerlijke manier. Dat justitie me af en toe anders ziet, tja dat is dan maar zo. Ze laten me de laatste jaren prima met rust moet ik zeggen… en terecht ook! Die paar plantjes die ze eventueel bij mij kunnen vinden, zijn altijd te weinig voor een serieuze straf.
Jongens en meisjes, dames en heren… ik weet niks anders, kan niks anders, deed niks anders en wil ook niks anders. Ik heb binnen mijn beleving WARE LIEFDE leren kennen, maar dat bleek het contact met ons plantje te zijn. Ook al zit mijn huidige vriendin er iets of wat in te brokkelen, ik ben geworden tot iemand die de magie van het plantje heeft ontdekt en dat nooit zou verloochen J
En nu ben ik dus een beetje gebonden aan mensen die het plantje aan het ontdekken zijn, omdat er momenteel een wel erg groot aantal growers op mijn kennis vertrouwt. Dat is verdorie nogal een verantwoording. Ik schrijf zelden stoned, dat geeft veel tegenstrijd. Maar vandaag… fuck it… ik doe het een keer zo high als een papagaai. Maar ik heb een goed excuus. Uiteindelijk gaat het allemaal over ‘jullie’ en ‘mij’! Wie kan het best z’n plantjes groeien op een manier zodat als ‘wij’ het roken we ons weer ‘ff thuis voelen’. En zonder je hyper te voelen na een joint.
 

Samen sta je sterk
Dat doen alleen de serieuze growers/kwekers. Die houden er rekening mee dat we in de shop iets eerlijks willen kopen/roken! Die gaan niet allerlei ellende op die planten spuiten! Die VOELEN verdomme een verantwoording! En de shophouder heeft nóg meer verantwoording. Hij levert direct aan de consumptiesamenleving! Zie je hoeveel uitroeptekens ik schrijf? Zó belangrijk is het. Eerlijke wiet in de shops is onze toekomst. Dus als we dát weten, is de conclusie duidelijk. Er zou een keurmerk moeten komen voor marihuana! Of dat nou vanuit de samenleving komt of vanuit onszelf…
Maar ik zeg je: het moet vanuit onszelf komen, we moeten ‘ze’ voor zijn. De twee of drie cannabisbonden moeten zich schamen… ik schreef het al eerder. Ze zouden moeten ‘samenspannen’ om tot resultaat te komen. Ik kreeg een uitnodiging van één van die bonden om mee te financieren. Maar ik had en heb nog nooit een invitatie gekregen om er eens bij te zijn als ze vergadering hebben. Of ik flink wou doneren, was de vraag. Nou ja. Dan vraag ik je?
Samen staan we sterk, zou ik zeggen. En dat ‘samen’ is nog niet weggelegd voor de huidige bonden die momenteel in actie zijn, vind ik. Die zitten nog steeds te peilen of ze genoeg aandacht krijgen. Nee dus, merk ik. Maar als we de overheid niet voor zijn is het resultaat vrij voorspelbaar.
 

SpeesCees naar Den Haag
Laat me ff een oude herinnering ophalen, die nog op tv te zien is geweest ook. Ik ging met een team van Veronica naar Den Haag, ergens in 2001. Ik had een doos met pesticiden en hormoonpreparaten bij me. Die had ik bij elkaar gekregen door 16 growers te bezoeken om hun ‘medi’-kastjes eens leeg te halen. Met een volle bananendoos van die handel die ik uit hun kastjes trok, ging ik naar Den Haag! Om te walgen in feite. Maar goed, daarmee zijn we dus naar Den Haag gegaan naar het Ministerie van Volksgezondheid. Wat een poppenkast daar hé! De bewaking ging écht over de zeik van SpeesCees, want ik bleef aanhouden: ik wilde iemand van Volksgezondheid spreken. Uiteindelijk kwam er een woordvoerder. Toen ik hem uitlegde dat ik die doos vol met verboden rotzooi aanbood om een punt te maken, bleef hij gereserveerd. Toen ik hem vroeg om mijn verhaal te mogen doen, mocht dat. Dus vertelde ik hem dat mijn zoon van 18 jaar zomaar een koffieshop mag bezoeken. Daar heb je als ouders dan nog weinig grip op. Maar de producten in die shops worden niet gecontroleerd! Wie heeft hier dan een verantwoording?
Zijn eerste antwoord: ‘Hoe bedoel je?’
Mijn God… ik laat die man die doos vol met gif zien! Ze spuiten maar wat raak met pesticiden en/of fungiciden. Zonder kennis. Waarom is er geen controlesysteem op het eindproduct? En hé, mijn zoon kan dat écht niet op waarde schatten. Maar het meest hypocriete antwoord van de overheid kwam nu pas. ‘Wij mogen als overheid niet controleren. Dat zou gelijk staan aan legaliseren!’
Nondeju boys and girls, we moeten er dus zelf iets aan doen. Het zou zó simpel zijn. Jaag gewoon een wijkagent eens of twee keer per maand de locale shops in. Laat ze 1 gram als monster meenemen. Laat ze een analyse maken van het product (kost geen drol), en we zijn redelijk schoon. Wel de fout in, dan een gele kaart ! Wanneer de coffeeshopeigenaren geen foute wiet willen inkopen om het bedrijf niet in gevaar te brengen, krijgen we een betere situatie. Want dan vertelt hij wel aan zijn kweker dat hij door hem een gele kaart aangenaaid kreeg. Dan wil de shopeigenaar geen shit in zijn tent! Z’n vergunning is z’n alles, wees daar maar zeker van. En als hij wel een gele kaart krijgt, weet hij dus wie hij aan moet spreken.
 

Een eerlijk keurmerk
En verdomme; ik hoor nooit één van de cannabisondernemers dat die zich hier in willen herkennen! En dat is kwalijk. Kom op nou luitjes, laten we niet wachten op de overheid, dat betekent tijdverlies. Ik mag aannemen dat onder Wilders het gedoe alleen maar moeilijker gaat worden. (Wilders is strak anti-plantje.) Nondeju…. Waar gaan we in terechtkomen als we ZELF geen actie ondernemen? We moeten ernaar toewerken om een eerlijk keurmerk op shops te leggen, anders zijn ze ons straks voor, maar dan wel met regeltjes waar je/we niet blij mee zullen zijn.
Wie heeft de power en het vertrouwen om binnen de Nederlandse canna-world hier iets mee te doen? Suggesties zijn welkom op redactie@essensie.nl, onder de noemer ‘september idee’. Samen staan we sterk… weet je nog?