Cannabissimo!

Je hoort weleens dat de komeetachtige opkomst van Pim Fortuyn er toe heeft geleid dat de politiek beter is gaan luisteren naar wat ‘het volk’ nu eigenlijk wil. En het volk, zo leidt men af uit allerlei enquêtes en andere zwaar overgewaardeerde onderzoeken, verlangt naar een herstel van normen en waarden, naar minder bureaucratie en naar meer directe invloed op de politiek. Wat betreft de bureaucratie en de invloed op politieke beslissingen hoeven we ons niet al teveel illusies te maken. Het kennelijk door onszelf geschapen monster van de ambtenarij is allang out of control. Wie het allemaal volgens de regels wil spelen – en wie doet dat nog? – moet voor elke gelanceerde scheet (ja, zelfs die moeten gepland worden) een vergunning aanvragen, die vervolgens, heel misschien, na een eindeloze wachttijd en de betaling van extravagante leges, gehonoreerd wordt.

Als het gaat om maatregelen die het herstel van normen en waarden moeten bevorderen leggen onze bestuurders echter een alarmerende daadkracht aan de dag. Voorbeeld: grootschalige, bijna paramilitaire operaties gericht tegen wietboeren. Iedereen met maar een beetje verstand van zaken weet dat hier weer eens een paar druppels van een gloeiende plaat worden weggeveegd, maar de uitgebreide verslagen in de media leiden immers de aandacht af van de werkelijke problemen en geven de indruk dat de overheid helemaal niet zo’n machteloos instituut is als iedereen inmiddels wel weet. Tenslotte zijn het overwegend de kleine vissen die in het overheidsnet blijven haken; opmerkelijk hoe keer op keer weer de grote vissen gewoon doorzwemmen na hun zoveelste grove overtreding van de spelregels. Natuurlijk, het is veel makkelijker sprotjes te vangen dan kabeljauwen. Maar geloofwaardiger maken die zogenaamde autoriteiten zich niet….

Zinloos geweld, wapenbezit, asociaal gedrag in de openbare ruimte, het kweken van wiet, drugsgebruik, het zouden allemaal uitingen van normvervaging zijn. Ik denk dat het eerder uitingen zijn van de kleine man en vrouw die strontziek zijn van de dubbele moraal waarmee die overheid ons meent de maat te kunnen nemen.
Al even verontrustend is de invloed van de VS op onze rechtsorde. Onlangs bezocht ik een studieochtend bij de Universiteit van Amsterdam waarin aandacht werd geschonken aan o.a. uitleveringen naar de VS van voornamelijk verdachten van xtc handel. Conclusie: wat gaat onze regering, de door ons gekozen dienaren van het volksbelang, makkelijk om met de rechten van haar onderdanen! Ons kleine landje, ooit het blaffende inbrekersalarm van de internationale rechtsorde, gaat meteen met de anus wagenwijd open op de rug liggen wanneer Opper Pitbull VS een keer blaft. Nu zijn het nog vermeende xtc-exporteurs – stuk voor stuk kleine sukkelaars overigens – straks gaat het ongetwijfeld over cannabiszaken. Maar buiten een handjevol ongeruste juristen is er niemand die deze ziekelijke behaagzucht van onze overheid aan de kaak stelt. Het lijkt niet alleen angst voor de grote honden die Nederlands totale apathie ten opzichte van haar eigen onderdanen motiveert; gisteren las ik in Het Parool dat Nederland (samen met België en Luxemburg) als enige staten binnen Europa geen verdrag met Thailand hebben gesloten waardoor medelanders die in dat land worden veroordeeld in eigen land hun straf thuis mogen uitzitten. Verschillende volslagen onschuldigen lijden al jaren in de meest onmenselijke gevangenissen ter wereld zonder dat ons zwaar met belastinggeld gesubsidieerde corps diplomatique een hand voor hen uitsteekt.

Maar genoeg van het doemdenken: het kan altijd erger. En dat de gruwelen die onze overheid ons voorschotelt nog maar een topje van de ijsberg van het mogelijke voorstellen, wordt duidelijk op de website die een Japanse New Yorker Naoto Hattori zijn online bezoekers voorschotelt. Graag wil ik de bezoekers van deze voor de cannabiswereld ongebruikelijke website attenderen op deze freaky, zij het bijzonder fraaie website waar je kunt genieten van werkelijk adembenemende psychedelische kunst. luidt de weirde adresnaam van deze site. Hier kun je genieten van een collectie kunst die tot de meest bizarre behoort die ik ooit tegenkwam. Je vindt er far out afbeeldingen met wiettoppen, maar evenveel volslagen demente landschappen en monstruositeiten die je in je ergste nachtmerries nog niet kunt voorstellen. Hierboven alvast een – naar Naoto’s begrippen tam – sample van zijn kunnen. Een eerbetoon aan de gruwelen die nog gaan komen?

Sennechaos