Een Nederlandse Moslim (deel 2)

- Een reportageserie van 2 delen uit de Highlife, voorjaar 1999 / deel 2 -

Highlife: Had je veel geld in die tijd?

Karel: "Ik heb zoveel geld gehad, zover heb ik op school nooit leren tellen. Ik zweer het je. Vraag me niet waar het gebleven is. Een groot deel raakte ik kwijt toen het IRT me te grazen nam. Ze hebben me echt van Marokko tot Stockholm helemaal kaal geplukt. En 37 man in het hok geduwd (in de cel -CS) , waaronder ikzelf."

Hoe ben je in Nederland verder gegaan?

"Ik heb twee broers van m'n ex in m'n boerderij in Marokko gezet om de zaak draaiende te houden. Dat ging dus gewoon door, alleen was ik er niet meer bij. Ze exploiteerden de boerderij voor een bepaald percentage."

Hoe vaak is het bij je transporten, via auto of boot, mis gegaan?

"Met de auto's maar één keer, met de boten nooit. Maar één keer is al teveel, natuurlijk. En al was ik er zelf niet bij, gepakt is gepakt, maakt niet uit wie er in die auto zit. Iedereen die in het hok komt, dat is fout. Ik weet dat mensen denken; zolang het mijn poen niet is, is het niet fout. Maar dat vind ik bullshit. Als j het hok in gaat, is dat fout. Helemaal in die landen. Hier kun je nog eens rustig in je cel nadenken of het de moeite waard was. In die landen beland je in de hel. Helemaal als je aan je lotje wordt overgelaten. En dat gebeurt veel vaker dan men denkt, hoor. De gasten die gepakt worden zijn negen van de tien keer gewoon de lul. Als puntje bij paaltje komt word je in de meeste gevallen aan je lot overgelaten. Het zijn er maar weinig die nog steeds aan je denken als je werkelijk in het hok zit."

Zijn je containers nooit tegen de lamp gelopen?

"Die zijn regelmatig doorgevoerd door het IRT. Ik heb voor Nederlanders in Marokko gewerkt waarvan ik niets wist, zodat ik dus ook niet wist voor wie die containers bestemd waren. Maar ik weet hoeveel containers er ongeveer in Nederland gepakt en/of doorgevoerd zijn."

Leg uit…

"Kijk, mijn eigen lijnen zijn nooit gepakt. Het ging pas mis toen er in mijn organisatie in Nederland een persoon werd geplaatst door het IRT, om mij in de val te lokken. Dat was aan het begin van de jaren negentig, toen heeft het net zich rond mij gesloten."

Wat gebeurde er?

"In die tijd had ik ergens in Nederland een casino. Ik zat op dat moment met zo walgelijk veel geld, dat ik van gekkigheid niet wist wat ik er mee doen moest. Ik was aan het gokken geslagen en vergokte zo'n twee miljoen per jaar. Op een gegeven moment werd ik er zo ziek van dat ik het spelletje niet kon winnen, dat ik dacht: Maar ja, ik sta ook aan de verkeerde kant van de tafel. Dus toen heb ik zelf maar een casino gekocht. En die liep als een trein. Op papier was ik de bedrijfsleider en stond ik voor 1500 gulden per week op de loonlijst, iemand anders had ik directeur gemaakt. Maar ik had zelf alle aandelen van de BV., die het casino was. In die periode heb ik m'n lijnen naar Stockholm ook weer flink aangehaald en ben ik er hard tegenaan gegaan. Om een lang verhaal kort te maken: één van de mensen met wie ik werkte was door het IRT op me losgelaten. Maar die bood me stuff aan die door mensen van het IRT zelf achterover was gedrukt uit de doorvoercontainers! Die zochten toen een goede lijn naar het buitenland waar het IRT niet op zat. Dat boden ze me aan via die gozer, die ze voor het blok hadden gezet om met me mee te werken."

Het was dus niet bedoeld om jou mee te pakken, maar om er zelf mee te gaan verdienen?

"Ja. Zo is het begonnen, en zo is het langzaam maar zeker mis gegaan. Die stuff werd me aangeboden voor twee meier onder de gangbare prijs die op dat moment gold. Ik had plaats genoeg in m'n containers en ook afnemers genoeg. Dus hoppa, en daar ging drie keer vijfhonderd kilo. Bij de derde keer kreeg ik een telefoontje van iemand -hij is later doodgeschoten- van: Hé pas op man, je zit stuff van het IRT door te verkopen.' Ik heb daar het mijne mee gedaan. Er is ook op me geschoten in die periode, op de snelweg, en ik weet zeker dat het de kit is geweest."

Hoe hebben ze je uiteindelijk gepakt?

"Die gasten wisten zoveel van me dat ze het meisje waarmee ik ondertussen was getrouwd, een Algerijnse, voor hun karretje hadden gespannen. De relatie tussen ons was slecht, en ze had nog geen permanente verblijfsvergunning, terwijl ik een scheiding aanvroeg. Om die verblijfsvergunning zeker te stellen, ging ze toen met de kit in zee. Ze heeft me er verschrikkelijk bijgelapt. En ze is nog steeds in Nederland, terwijl we al lang geleden gescheiden zijn. Ze heeft een deal gemaakt met de kit. In ruil voor een verblijfsvergunning zou zij mij er bijlappen."

Wist ze alles van je bezigheden dan?

"Ja, ze wist bijna alles. Ik leefde met haar, dus wist ze ook bijna alles. Achteraf gezien dom van me natuurlijk, maar ik ben in m'n hele leven dan ook nog nooit zo'n goede actrice tegengekomen als zij."

Wat kwam er precies aan het licht door haar toedoen?

"Ze hebben mijn lijn vanuit Marokko naar Nederland opgerold, en er is een lijn van Nederland naar Zweden gepakt. Ik heb 37 maanden vastgezeten, waarvan negen maanden met alle beperkingen, zelfs geïsoleerd van medegedetineerden, tv en radio. Ze hebben me daarbij alles ontnomen wat ik bezat. Na die 37 maanden hebben ze me moeten laten gaan met een uitspraak waar erg veel lucht aan zat. De straf stond gelijk aan m'n voorarrest. Die zaak hebben ze maar liefst vijf keer aangehouden met smoesjes, en mijn hoger beroep speelde pas toen ik al weer vrij man was. In het hoger beroep bleef eigenlijk niet veel van de zaak over, maar mijn poen was ik toen al kwijt. En dan praten we nog niet over de fiscus. Want dát is pas een ellende!"

Waarvoor werd je veroordeeld?

"Het in- en uitvoeren van softdrugs, en het betrokken zijn bij witwaspraktijken, het aanzetten tot, en een mishandeling. In die tijd deed ik zaken met een geldwisselkantoor dat werd opgerold tijdens een grote politieactie. Ik zat daar midden in. Maar ze wisten ook zo ontzettend veel over me, dat was echt ongehoord. Dat kwam allemaal door m'n ex. Ze pakten niet alleen mij, maar alle mensen om me heen. De hele organisatie ging stuk."

Heb je de draad weer opgepakt nadat je vrijkwam?
"Nee, ik had het echt helemaal gehad, ik had er schoon genoeg van. Ik schat dat m'n hele leven wel een stuk of tien keer aan een zijden draadje heeft gehangen. Er komt een keer dat moment in je leven, dan kun je dat niet meer aan. Ook mijn drankgebruik was niet meer sociaal te noemen. Ik heb dingen zien gebeuren en ik heb beslissingen moeten nemen die gewoon niet oké zijn. Dat wilde ik niet meer, da moest stoppen. Je leeft onder grote druk, je moet alles in de gaten houden. Je leeft met piepers, faxen en telefoontjes. Je moet continu veranderen van stek, je moet continu inschatten met wie je te maken hebt. Je moet altijd je mensen blijven controleren, al werk je jarenlang met ze samen. Kijken of ze nog steeds eerlijk zijn. Je bent valletjes aan het opzetten voor ze, om te kijken wat er gebeurt. Je moet continu paranoia zijn om te overleven. Dat hou je niet vol, want er lopen mensen rond in dat wereldje die op jouw poen uit zijn, en die zijn soms maar op één manier te stoppen. Door ze te laten zien en te laten merken dat jij sterker en slimmer bent dan zij. Of door ze altijd net een stap voor te zijn, ze die klap te geven voordat ze jou die klap kunnen geven. Maar als ze je nou helemaal geen klap wilden geven, dan geef jij hun dus een klap zonder daar recht voor te hebben. Maar tja, zo mag je niet denken in dat wereldje. Ik werd er gewoon moe van."

Je bent gestopt door paranoia?

"Nee, eerder gewetenswroeging dan paranoia."

Heb je je ooit ingelaten met zwaardere drugs dan alleen stuff?

"Nee, nooit. Oprotten met die rotzooi. Is voor mij nooit een issue geweest. Ik heb ze wel zien handelen, hoor, en grof ook. Maar ik heb ze ook zien komen en gaan, in een rap tempo. Voor mij ligt bij softdrugs de grens. Ik heb wat dat betreft misschien wel het geluk gehad dat ik al heel vroeg met d hard troep in aanraking ben gekomen, dat ik heel vroeg wist wat voor verwoestende uitwerking die troep heeft. Dat ik er al heel vroeg mee ben gestopt, en dat ik al heel vroeg heb gezien hoe hard dat spul de mensen uitdunt. Mensen van wie ik weet dat ze dealen in harddrugs, daar wil ik überhaupt niets mee te maken hebben."

Kwam dat gevoel dat je er genoeg van had in de gevangenis, of daarna?

"Dat zijn processen die langer lopen. De cel heeft er een heel grote rol bij gespeeld, maar al met al is het een proces dat jaren heeft geduurd."

Ben je vaak geript tijdens je carrière?

"Een aantal malen. Ik ben een keer neergeschoten toen ze me probeerden te rippen. Maar uiteindelijk zijn ze toen weggerend met alleen een paar monsterplaatjes en m'n portemonnee waar amper 800 gulden inzat. Echt een schietpartij om niks. Ik ben verder nooit harder te grazen genomen als die keer, dus valt het gelukkig wel mee. Als je met rippen bedoelt puur belazerd worden, dan is het heel anders. Dat kwam denk ik bij één op de tien deals voor. Want ze proberen je in dat wereldje continu te belazeren. Maar dat leer je wel inschatten als je in die business zit."

Had je daar weer mensen voor, om je zelf te beschermen?

"Je betaalt natuurlijk mensen voor je protectie. Er komt een moment dan kun je daar ook niet meer omheen."

Heb jij de verharding van de stuff-markt zien aankomen?

"Ja, en ik ben nog zo stom geweest om daar nog in mee te gaan ook. Ik had dat wereldje veel eerder moeten verlaten om me uitsluitend met kweken en veredelen bezig te gaan houden. Ik heb zelf ook een blaffer aangeschaft, en ik liep zelf ook rond met handgranaten om me te beschermen. Vroeger, aan het begin in de jaren zeventig, was zoiets ondenkbaar. Nooit heb ik toen rippartijen en dat soort ongein meegemaakt. Het flower power idee zat er toen nog een beetje achter. Maar de verharding kwam toch wel vrij snel, hoor. Alles werd commerciëler, en dus harder en gewelddadiger. Dat was voor mij een beetje aan het begin van de jaren zeventig."

Ga je nog om met mensen uit je smokkelverleden?

"Nee, ik zie of spreek vrijwel niemand meer. Ik heb mijn verleden een plaats gegeven waar het hopelijk rust vind, en werk tegenwoordig op een kantoor van negen tot vijf. Mijn leven staat weer helemaal in dienst van het plantje, want ik hou me in m'n vrije tijd natuurlijk meer dan ooit bezig met kweken en veredelen. Het obsedeert me nog steeds. Dat zal ik waarschijnlijk nooit meer los kunnen laten. Maar de kit weet er geloof ik wel van, dus hou ik me er in zoverre mee bezig dat de kit het me toestaat. Want ik heb echt geen zin meer in gezeur, ik kan er niet meer tegen."
 

Dit Interview verscheen oorspronkelijk op Highlife On Line, in het voorjaar van 1999.
Wij danken uitgever en redaktie voor hun bijdrage. Copyright 1999 'Highlife'